فراتر از مرزها قدم میزنم به سوی ناباوریها
با قربت چشمهایش آمیخته ام  تا لبه تیز بیگانگی ها
در کیسه خواب تفاوتها میتنم غربت را
دیوار آجری وابستگی ها را ترک گفتم تا بیاساید میرا
رها شو
اما من چه؟
کسی که میایستد کسی که ناباوری ها را می‍‍پذیرد برای هیچ
نه خود
کسی که…..