نصف النهار مبدا را گم کرده ام
حتی جهات عقربه های ساعت را
ذهنم دور مدار زندگی می گردد
و نیروی گریزای تو
مرا از مرکز ثقل وجودت رها می کند
سیاه چاله های خلا احساسیم
را بیشتر خالی کن
به انتها نفوذ کن
تو ای بی نیاز از من
پر از نیازم به تو
محرومت میکنم
از نیازهای اشباع شده ات